Capsular Release para sa Frozen Shoulder Impormasyon Pahintulot

Bakit iminungkahi ang operasyong ito

Si Dr. Kieran Hirpara, isang upper-limb surgeon sa Mater Private Hospital Rockhampton, ay nagsisimula sa mga opsyon na hindi gaanong invasive na angkop sa iyong kondisyon. Ang mga pasyente ay karaniwang nirerefer sa aming klinika ng kanilang GP; kung iminungkahi ng isang physiotherapist na magpatingin sa amin, kakailanganin mo pa rin ng referral mula sa iyong GP upang maging eligible para sa Medicare rebate. Sa iyong appointment, kumukuha kami ng history, sinusuri ang iyong balikat, at nagsasaayos ng imaging kung kinakailangan upang kumpirmahin ang diagnosis.

Ang frozen shoulder ay nagdudulot ng sakit at paninigas dahil ang capsule, ang nababanat na lining sa paligid ng joint, ay namamagat at humihigpit. Karaniwan kaming nagsisimula sa non-operative care tulad ng physiotherapy, stretching, at mga injection. Isinasaalang-alang ang surgery kapag hindi sapat ang pagbuti mula rito. Ang capsular release ay nangangahulugan ng pagputol sa mga mahihigpit na bahagi ng lining na iyon upang ang balikat ay muling makagalaw nang malaya. Iminumungkahi namin ito kapag ang isang steroid injection ay hindi nakapagbigay sa iyo ng sapat na ginhawa, sa halip na paghintayin ka ng takdang bilang ng buwan, at ginagawa ito bilang isang keyhole operation sa pamamagitan ng maliliit na incisions sa paligid ng balikat. Karamihan sa mga tao ay nakapapansin ng mas kaunting sakit at mas malayang paggalaw agad pagkatapos ng surgery, at layunin ng operasyon na ibalik ang paggalaw, bawasan ang sakit, at ibalik ang iyong balikat sa pang-araw-araw na paggamit.

Bago ang operasyon

Bibigyan ka ng iyong surgeon ng malinaw na mga tagubilin sa mga linggo bago ang operasyon. Kakailanganin mong itigil ang pagkain at pag-inom pitong oras bago ito. Humihingi kami ng pito sa halip na anim upang maaaring mapabilis ang iyong operasyon kung maagang matapos ang listahan sa theatre. Sabihin sa iyong surgeon ang lahat ng gamot na iyong iniinom, kabilang ang mga blood thinner, dahil ang ilan ay maaaring kailangang itigil muna. Magdala ng nakasulat na listahan ng mga ito sa araw ng operasyon. Mag-ayos ng taong maghahatid sa iyo pauwi pagkatapos, at magsuot ng maluwag at komportableng damit na madaling hubarin. Ang imaging tulad ng X-ray, ultrasound o MRI scan ay nakatutulong sa pagpaplano ng operasyon at nagpapakita ng kondisyon ng iyong balikat. Kung mayroon kang iba pang kondisyong medikal, maaaring kailanganin mo ng mga blood test o pagsusuri kasama ang anaesthetist.

Sa araw ng operasyon

Darating ka sa surgical admissions unit ng ospital, kung saan ka ire-rehistro at ihahanda para sa theatre. Pagkatapos ay makikipagkita ka sa anaesthetist, ang doktor na mamamahala sa iyong anaesthetic at pain relief. Ang operasyong ito ay ginagawa sa ilalim ng general anaesthetic na pinagsama sa isang regional nerve block. Ikaw ay tulog nang tuluyan para sa operasyon, at ang block (isang injection na nagpamanhid sa mga nerve na nagsusuplay sa braso bago ka magising) ay nagbibigay ng pain relief para sa unang 12 hanggang 24 oras pagkatapos ng surgery. Makikipagkita sa iyo ang anaesthetist bago ang operasyon at ipapaliwanag sa iyo ang dalawang bahaging ito.

Pagkatapos ay dadalhin ka sa operating theatre, kung saan isasagawa ang operasyon. Kapag natapos na ito, magigising ka sa recovery area, kung saan babantayan ka ng mga nurse habang nawawala ang bisa ng anaesthetic. Kapag stable ka na, maaaring pumunta ka sa ward o uuwi na, depende sa procedure at sa iyong recovery.

Ano ang kinapapalooban ng operasyon

Isinasagawa ng iyong surgeon ang operasyong ito bilang isang keyhole procedure. May ilang maliliit na hiwa na gagawin sa paligid ng iyong balikat, kabilang ang isa sa likuran. Isang manipis na tubo na may maliit na camera ang ipapasok sa loob ng joint upang makita ng surgeon sa isang screen ang capsule, ang masikip na lining sa paligid ng joint.

Ang mga masisikip na banda ng tissue ay puputulin upang palayain ang balikat. Pinapalaya ng surgeon ang mga mahihigpit na bahagi ng lining, karaniwang simula sa harap at itaas ng balikat at pababa at paikot hanggang sa lawak na kailangan dahil sa paninigas. Ang pagputol sa isang bahagi lamang ng capsule ay nagpapalaya ng paggalaw sa isang direksyon lamang, kaya ang release ay isinasagawa hanggang sa lawak na kinakailangan; ang hindi gaanong malawak na release ay tila nagbibigay ng resultang kasing-mabuti, kung hindi mas mabuti, kaysa sa paghahati sa buong capsule. Ang mga namamagang tissue sa loob ng joint ay maaari ring linisin. Nag-iingat malapit sa mga nerve na dumadaan malapit sa ibaba ng joint, at ang release ay ginagawa nang patong-patong (in layers) upang protektahan ang mga ito.

Kapag nailabas na ang masikip na tissue, dahan-dahang igagalaw ang iyong balikat upang suriin ang bagong range of motion. Ang mga maliliit na hiwa ay sasaraun gamit ang mga tahi, at lalagyan ng dressing sa ibabaw ng mga ito.

Simple lang ang layunin: putulin ang anumang masikip upang ang joint ay muling makagalaw nang malaya.

Pagkatapos ng operasyon

Karamihan sa mga pasyente ay nananatili ng isang gabi sa ospital pagkatapos ng operasyong ito, bagaman ang ilan ay nakakauwi sa mismong araw. Magigising ka sa recovery area, pagkatapos ay ililipat sa ward. Maaari kang gumamit ng isang simpleng sling para sa ginhawa sa unang isa o dalawang araw; walang repair na kailangang protektahan, kaya malaya mong magagamit ang braso. Tuturuan ka ng isang physiotherapist ng mga paggalaw na sisimulan agad, at ipagpapatuloy mo ang mga ito sa buong araw. Ang pain relief ay nakaplano na bago ka magising, kaya para sa karamihan, ang unang isa o dalawang araw ay kayang dalhin. Dapat may kasama ka sa unang 24 oras. Hahayaan naming nakalagay ang dressing sa loob ng humigit-kumulang 10 araw; pakiusap na huwag itong tatanggalin bago ang panahong iyon maliban kung sinabi namin sa iyo. Papalitan o tatanggalin namin ito kapag nakita ka na namin.

Paggaling

Karamihan sa mga tao ay nakapapansin ng pagbabago agad-agad. Ang masikip at kumakagat na sakit na nagpapahirap sa pagtulog at pagbibihis ay madalas na nababawasan mula pa sa mga unang araw. Mananatiling masakit ang iyong braso, at ang balikat ay maaaring makaramdam ng pasa at pamamaga kung saan ginawa ang operasyon. Nawawala ito sa loob ng unang dalawang linggo. Nakatutulong ang pagpapatuloy ng iyong mga paggalaw, paggamit ng pain relief na ibinigay sa iyo, at malayang paggamit ng braso sa pagitan ng mga oras ng ehersisyo.

Ang iyong mga araw ay magpopokus sa simple at madalas na ehersisyo. Tuturuan ka ng isang physiotherapist ng mga unang paggalaw bago ka lumabas ng ospital, at uulitin mo ang mga ito sa buong araw upang maiwasan ang muling paninigas ng bagong galaw. Pagkatapos ay gagabayan ng iyong physiotherapist ang iyong programa, mula sa mga banayad na assisted stretches hanggang sa mga paggalaw na gagawin mo nang mag-isa. Anumang sling ay para lamang sa ginhawa, sa unang isa o dalawang araw. Maaari kang gumalaw nang malaya sa loob ng bahay, ngunit maghintay hanggang sa payagan ka ng iyong surgeon bago magmaneho, karaniwan ay sa six-week review. Ang aming gabay sa driving after upper-limb surgery ay nagpapaliwanag nito nang mas detalyado.

Habang bumabalik ang paggalaw, ang mga pang-araw-araw na gawain ay babalik nang paitaas: pag-abot sa iyong likuran, pagtaas ng iyong braso sa itaas ng ulo, at pagkatapos ay pagbabalik sa trabaho at sa mga aktibidad na iyong kinagigiliwan. Ang paggaling ay nag-iiba depende sa tao, at ang iyong timeline ay maaaring magkaiba. Gagabayan ka ng iyong surgeon at physiotherapist sa bawat review.

Ano ang maaaring maging problema

Karamihan sa mga pasyente ay gumagaling nang maayos, ngunit paminsan-minsan ay maaaring magkaroon ng mga problema. Binabantayan kayo nang maigi ng inyong surgeon at ng team upang maagapan ang anumang isyu.

Ang maliliit na hiwa sa paligid ng iyong balikat ay maaaring maimpeksyon. Bantayan ang pamumula na kumakalat mula sa sugat, pamamaga na lumalala, o likidong lumalabas mula sa site. Ang malalim at tumitibok na sakit na hindi nawawala sa simpleng painkiller ay isa pang babala. Kung mapansin ang alinman sa mga ito, tumawag sa klinika sa halip na maghintay para sa iyong susunod na bisita. Ang impeksyong naagapan nang maaga ay karaniwang gumagaling sa pamamagitan ng drainage at kurso ng mga antibiotic tablet.

May mga nerve na dumadaan malapit sa balikat, at ang operasyon malapit sa mga ito ay maaaring magdulot ng pansamantalang iritasyon. Maaari kang makaramdam ng pangingilig, parang tinutusok ng karayom, o mga bahaging manhid sa braso. May ilang tao na nakararamdam na ang bahagi ng braso ay nanghihina o mabagal tumugon. Ang mga pagbabagong ito ay karaniwang pansamantala at nawawala nang kusa sa loob ng ilang araw hanggang buwan. Banggitin ang anumang bagong pamamanhid o pangingilig sa iyong review, o tumawag sa klinika kung ito ay biglaang lumitaw.

Ang buto at ang makinis na lining ng joint ay maaaring mapinsala habang isinasagawa ang operasyon. Mapapansin mo ito bilang sakit na naiiba sa karaniwang hapdi pagkatapos ng operasyon, o isang pakiramdam na may pumipitik (clicking) o kumakaskas (grinding) kapag gumagalaw. Ipaalam ito sa iyong susunod na review upang masuri ito.

Ang rotator cuff, ang grupo ng mga tendon na tumutulong sa iyo na iangat at i-rotate ang iyong braso, ay maaari ring maapektuhan. Ito ay nararamdaman bilang isang malalim na kirot sa gilid ng balikat, kasama ang panghihina kapag itinataas ang braso o inaabot ang itaas. Ang mga simpleng gawain tulad ng pagbibihis ay maaaring magmukhang mas mahirap kaysa sa inaasahan. Sabihan ang iyong surgeon o physiotherapist kung hindi ito bumubuti ayon sa inaasahan, upang masuri nila ito at mai-adjust ang iyong programa.

Kung may anumang nakababahala sa iyo sa pagitan ng mga review, tumawag sa klinika. Ang table ng mga komplikasyon sa pahinang ito ay naglilista ng mga tipikal na rate kung gusto mo ang mga detalye.

Kailan dapat tumawag sa amin

Tumawag agad sa klinika kung ikaw ay may lagnat, o kung lumalala ang pamumula, pamamaga, o pagtagas ng likido mula sa sugat. Tumawag sa amin kung mapansin ang biglaang matinding sakit, bagong pamamanhid o pangingilig, o kung hindi mo maigalaw ang iyong braso. Pumunta sa emergency kung may pamamaga o sakit sa binti (calf), o kung nahihirapang huminga, dahil ang mga ito ay maaaring senyales ng blood clot. Kung may anumang nakababahala sa iyo at hindi ka sigurado, tumawag sa amin. Mas gusto naming malaman ito nang maaga.

Saan maaaring magbasa nang higit pa tungkol sa kondisyon

Ang pahinang ito ay tungkol sa operasyon mismo. Ang kondisyong ginagamot nito, kabilang ang kung ano ang ipinapakita ng ebidensya tungkol sa kung kailan nakatutulong ang operasyon at kung kailan hindi, ay tinalakay nang mas detalyado sa pahinang Frozen Shoulder.

Evidence & references

This is the clinical evidence summary written for health professionals. It is technical, and it lists the research this page was built from. You do not need to read it to understand your treatment or to make a decision about it.

Anatomy & Pathophysiology

Bony Anatomy

The proximal humerus comprises four main parts: the humeral head, greater tuberosity, lesser tuberosity, and humeral shaft [3].
The articular head of the humerus is spherical with a diameter of 37 to 57 mm [3].
The most superior portion of the articular surface of the humeral head averages 8 mm above the greater tuberosity [3].
Humeral version averages 29.8 degrees, with a range of 10 to 55 degrees [3].
The humeral head is inclined approximately 130 degrees with respect to the humeral shaft [3].
The neck-shaft angle measures an average of 135 degrees [4].
The humeral head is retroverted an average of 30 degrees [4].
The glenoid is a convex structure of shallow depth shaped like an inverted pear [3].
The glenoid cavity is a shallow socket, approximately one third the size of the humeral head [4].
The subchondral bone of the glenoid is relatively flat, with the articular concavity augmented by cartilage and a circumferential labrum [6].
The glenoid averages 5° of retroversion in relation to the axis of the scapular body [6].
The acromion, coracoacromial ligament, and coracoid process form the coracoacromial arch, a rigid bony-ligamentous structure that imparts stability to the shoulder girdle [3].
The scapula is attached to the axial skeleton by the acromioclavicular and sternoclavicular joints [5].
The scapula is separated from the chest wall by thin gliding fibro-fatty tissue, allowing its smooth excursion over the chest wall [5].
The lateral pillar connects the inferior border of the glenoid with the inferior angle of the scapula [5].
The spinal pillar arises from the central part of the glenoid and continues medially to become part of the base of the scapular spine [5].
The two bony pillars connected by a markedly thinner medial border form the basic load-bearing structure of the scapular body, known as the biomechanical body of the scapula [5].
The weakest bone in the scapula is located primarily in the central part of the biomechanical body, specifically in the infraspinous fossa [5].
The weakest area of the circumference of the biomechanical body of the scapula is the spinomedial angle, which is the connection of the scapular spine and the medial border of the scapula [5].

Soft Tissue Anatomy

The greater tuberosity serves as the attachment site for the supraspinatus, infraspinatus, and teres minor tendons of the rotator cuff [3].
The lesser tuberosity serves as the attachment site for the subscapularis tendon [3].
The bicipital groove lies between the greater and lesser tuberosities and serves as a pathway for the long head of the biceps [3].
The rotator cuff consists of four muscles: the subscapularis, supraspinatus, infraspinatus, and teres minor [4].
The infraspinatus and teres minor are external rotators, while the subscapularis is an internal rotator of the humerus [4].
The rotator cuff muscles serve as depressors of the humeral head to allow the deltoid to efficiently abduct the humerus [4].
The subscapular bursa lies between the subscapularis tendon and the neck of the scapula and communicates with the joint cavity between the superior and middle glenohumeral ligaments [7].
The rotator interval is defined medially by the base of the coracoid, superiorly by the supraspinatus tendon, and inferiorly by the subscapularis tendon [6].
The rotator interval contains the coracohumeral ligament, the superior glenohumeral ligament, and the intra-articular portion of the long head of the biceps tendon [6].
The coracohumeral ligament restricts external rotation in adduction and is a static restraint to inferior and posterior translation in adduction and external rotation [6].
The superior glenohumeral ligament is a primary static restraint against anterior translation with the arm at the side [6].
The middle glenohumeral ligament is a primary static restraint against anterior translation with the arm in external rotation and 45° of abduction [6].
The anterior band of the inferior glenohumeral ligament is a primary static restraint against anterior-inferior dislocation of the glenohumeral joint in 90° of abduction and external rotation [6].
The posterior band of the inferior glenohumeral ligament is a primary static restraint against posterior-inferior translation in internal rotation and adduction [6].
The glenoid labrum provides concavity and up to 50% of marginal glenoid socket depth [6].

Vascular Anatomy

The proximal humerus receives its blood supply from the anterior and posterior humeral circumflex branches from the third division of the axillary artery [3].
The anterior humeral circumflex artery provides vascular inflow to the humeral head by way of its terminal anterolateral branch known as the artery of Laing, also known as the arcuate artery [3].
The ascending branch of the anterior humeral circumflex artery courses parallel to the lateral aspect of the long head biceps tendon and enters the humeral head at the interface of the bicipital groove and greater tuberosity [3].
The anterolateral ascending branch of the anterior humeral circumflex artery provides the primary blood supply to the humeral head [6].
Injury to the arcuate artery may result in osteonecrosis of the humeral head [3].
Additional extraosseous collateral branches can permit humeral head perfusion despite complete ligation of the arcuate artery [3].

Pathophysiology of Frozen Shoulder

Frozen shoulder, also known as adhesive capsulitis, is characterized by pain and restricted glenohumeral joint motion, especially external rotation [15].
The essential lesion in frozen shoulder involves the coracohumeral ligament and the rotator interval capsule [15].
Histologically, frozen shoulder shows evidence of inflammation and fibrosis with a dense matrix of type III collagen containing fibroblasts and myofibroblasts [15].
The histological findings in frozen shoulder appear similar to findings in Dupuytren disease [15].
Laxity of the rotator interval results in inferior laxity, while contracture of the interval is seen with adhesive capsulitis [6].
Posttraumatic or postsurgical stiffness results from excessive scar formation [15].
Motion loss in posttraumatic or postsurgical stiffness may involve the humeroscapular motion interface between the proximal humerus and overlying deltoid and conjoined tendon, as well as contracture of the rotator cuff and capsule [15].
The pathogenesis of a stiff shoulder is still elusive, though ongoing basic science research has provided insight into cellular and biochemical pathways resulting in shoulder stiffness [1].

Investigations

General Principles

The diagnosis of a stiff shoulder depends on awareness of the problem, with history and physical examination being paramount [1].
Ancillary studies may be helpful in certain circumstances for the diagnosis of a stiff shoulder [1].
The purpose of imaging the shoulder is to help establish the diagnosis, determine the severity of the pathoanatomy, assist in surgical planning, and enable the surgeon to illustrate the condition to the patient [2].
Unless a specific research protocol is in place, the temptation to "overimage" should be resisted by obtaining only the scans or reconstructions necessary for patient care [2].
Proper radiographic technique is as important as proper surgical technique to achieve the desired outcome [2].
A robust approach to imaging the shoulder must recognize that the shoulder is a three-dimensional structure that cannot be represented by a single planar view [13].
Critical relationships, such as the degree of centering of the humeral head, change with the position of the arm [13].
Shoulder pathology may be found in a large number of different bones and soft tissues [13].
Overlying and superimposed structures as well as metallic implants may complicate imaging the structures of interest [13].
Surgeons need to develop a judicious approach to imaging that yields necessary information while avoiding the tendency to "over-image" [13].

Radiographic Evaluation

Standardized plain films are almost always sufficient to garner the information needed for shoulder care [2].
CT scans may offer a few degrees of increased precision in the measurement of glenoid version, but this precision does not improve the quality of the surgery or the clinical outcome [2].
There is information that can be gathered from properly taken plain films that cannot be obtained from CT scans [2].
The first key radiographic view is the anteroposterior (AP) view in the plane of the scapula taken so that the x-ray beam passes through the glenohumeral joint [2].
The AP view in the plane of the scapula shows the superoinferior position of the humeral head relative to the glenoid [2].
The AP view in the plane of the scapula shows the presence of osteophytes on the humeral head and glenoid [2].
The AP view in the plane of the scapula shows narrowing of the joint space [2].
The AP view in the plane of the scapula shows the degree of medial displacement of the humerus in relation to the lateral acromial line [2].
The AP view in the plane of the scapula shows the quality of the humeral and glenoid bone [2].
The AP view in the plane of the scapula shows the presence of loose bodies [2].
The AP view in the plane of the scapula shows whether there is humeral head collapse or deformity [2].
The second key radiographic view is the axillary view taken with the arm in the functional position of elevation in the plane of the scapula [2].
The axillary view is oriented so that both the spinoglenoid notch and the scapular neck are visible [2].
The axillary view shows a different perspective of the humeral anatomy [2].
The axillary view shows the amount of glenoid bone [2].
The axillary view shows the shape of the glenoid [2].
The axillary view shows the version of the glenoid in relation to the plane of the scapula [2].
The axillary view shows the relationship of the humeral head to the glenoid fossa [2].
The standardized axillary view is referred to as the "truth view" because it demonstrates glenohumeral relationships in the functional position of elevation [2].
CT scans have the disadvantage of being taken with the arm in the adducted position [2].
Many "axillary views" sent for consultation are taken without standardization, making it impossible to determine important features of the glenohumeral joint [2].
When taken properly, standardized anteroposterior and axillary views indicate the thickness of the cartilage space between the humerus and the glenoid [2].
When taken properly, standardized anteroposterior and axillary views indicate relative positions of the humeral head and the glenoid [2].
When taken properly, standardized anteroposterior and axillary views indicate the presence of osteophytes [2].
When taken properly, standardized anteroposterior and axillary views indicate the degree of osteopenia [2].
When taken properly, standardized anteroposterior and axillary views indicate the extent of bony deformity and erosion [2].
Joint space narrowing is most evident on the axillary truth view as opposed to images made with the arm at the side [2].
The axillary truth view can show posterior subluxation or "functional decentering" that is not evident in images taken with the arm at the side [2].
The degree of posterior subluxation can be measured as the position of the center of the humeral head in relation to the plane of the scapula [2].
The degree of posterior subluxation can be measured as the position of the center of the humeral head in relation to the glenoid face [2].
The degree of posterior subluxation can be measured as the point of contact of the humeral articular surface on the glenoid articular surface [2].
The point of contact of the humeral articular surface on the glenoid articular surface reflects the degree of centering of the net humeral joint reaction force on the glenoid [2].
Malcentering of the joint reaction force leads to posterior instability, posterior glenoid wear, and "rocking horse" loosening of prosthetic glenoid components [2].
At least two X-ray views should be obtained: an anteroposterior in the plane of the glenoid and an axillary projection with the arm in abduction [11].
The axillary projection with the arm in abduction shows the relationship of the humeral head to the glenoid [11].

Magnetic Resonance Imaging

Magnetic resonance imaging (MRI) is useful to identify osteonecrosis of the humeral head [11].
Magnetic resonance imaging (MRI) is useful to identify a bone tumour [11].
Magnetic resonance imaging (MRI) can identify labral tears [11].
Magnetic resonance imaging (MRI) can identify rotator cuff tears [11].
The accuracy of MRI for identifying labral tears and rotator cuff tears is enhanced by combining the scan with arthrography [11].
Findings of adhesive capsulitis and an intact labrum on magnetic resonance arthrography were independent predictors for pain relief after glenohumeral corticosteroid injections [14].

Computed Tomography

Computed tomography (CT) is helpful for planning fracture surgery [11].
Computed tomography (CT) is helpful for planning shoulder joint replacement [11].

Ultrasonography

Ultrasonography is a simple and accurate test for identifying rotator cuff tears [11].
Ultrasonography is a simple and accurate test for identifying calcific tendinitis [11].
Ultrasonography can be useful in guiding injections [11].
Ultrasonography can be useful in guiding barbotage, which involves aspirating calcific deposits in the rotator cuff [11].
The most commonly performed joint examination using ultrasonography is the shoulder examination [9].
The accuracy of shoulder ultrasonography depends on the skill of the scanner operator and an awareness of pitfalls that are encountered [9].

References

[1] Rockwood And Matsen S The Shoulder. Arthroscopic Management of Prearthritic and Arthritic Conditions of the Shoulder and the Postarthroplasty Shoulder > SUMMARY.

[2] Rockwood And Matsen S The Shoulder. Arthroscopic Management of Prearthritic and Arthritic Conditions of the Shoulder and the Postarthroplasty Shoulder > Radiographic Evaluation.

[3] Rockwood And Matsen S The Shoulder. Shoulder and Elbow Specialty Clinic Workers’ Survey > ANATOMY.

[4] A Lange Medical Book Current Diagnosis Treatment In Orthopedics Fifth Edition. 2Musculoskeletal Trauma Surgery > SHOULDER AND ARM INJURIES.

[5] Rockwood And Green S Fractures In Adults. 29: Principles of Nonunion and Bone Defect Treatment > Applied Anatomy Related to Scapular Fractures.

[6] Aaos Comprehensive Orthopaedic Review 3. Anatomy of the Shoulder, Arm, and Elbow > I. Shoulder.

[7] Rockwood And Matsen S The Shoulder. Developmental Anatomy of the Shoulder and Anatomy of the Glenohumeral Joint > Bursae.

[9] Orthopaedic Knowledge Update Sports Medicine 6. Diagnostic Ultrasonography and Ultrasonography-Guided Procedures > Annotated References.

[11] Apley And Solomon S Concise System Of Orthopaedics And Trauma. INVESTIGATION.

[13] Rockwood And Matsen S The Shoulder. Developmental Anatomy of the Shoulder and Anatomy of the Glenohumeral Joint > SENIOR EDITOR COMMENTARY.

[14] Orthopaedic Knowledge Update Sports Medicine 6. Magnetic Resonance Imaging of the Glenohumeral Joint > Annotated References.

[15] Miller S Review Of Orthopaedics. SECTION 16 PATELLAR TRACKING IN TOTAL KNEE ARTHROPLASTY > SHOULDER STIFFNESS > 1. A stiff shoulder may be posttraumatic, postsurgical, or the result of adhesive capsulitis.